HØYEM SIVERT DANCING HEADLIGHTS LP LIMITED

 HØYEM SIVERT DANCING HEADLIGHTS LP LIMITED

SIVERT HØYEM   - DANCING HEADLIGHTS

Ο τραγουδιστής των θρυλικών Madrugada επιστρέφει με το πιο ποπ - ροκ album του μέχρι σήμερα.  

In the mahogany ballroom

You told me how you wanted to make love

Downing your Long Island iced tea

You said that you loved me

(Living it Strange)

1. Dancing Headlights

2. Love vs. The World

3. The Great Upsetter

4. Hurdle

5. Hollow

6. Summer Rain

7. Living It Strange

8. Some Miserable Morning

«Είναι απλά ένα ποπ άλμπουμ. Δεν υπάρχει και πολλά να πει κανείς. Είναι μια σειρά από προσεγμένα ποπ τραγούδια, ηχογραφημένα ζωντανά με την μπάντα μου και μιξαρισμένα με τον πιο μεγαλοπρεπή τρόπο από τον Bjarne Stensli,» λέει ο Sivert Hoyem. 

Είναι παράξενο να τον ακούς να μιλάει για «ποπ». Το 2024, ποπ σημαίνει προγραμματισμένοι ρυθμοί, samples και autotune. Ο τραγουδιστής, ο συνθέτης και ο παραγωγός σπάνια είναι το ίδιο άτομο. "Dancing Headlights" σημαίνει πέντε τύποι που παίζουν ζωντανά στο στούντιο, παραμορφωμένες κιθάρες και σχεδόν καθόλου ψηφιακά εργαλεία. Δύσκολα θα βρεις κάτι πιο απομακρυσμένο από τη σύγχρονη ποπ στρατηγική και όμως το νέο του album είναι το πιο άμεσο. 

«Για μένα, η ποπ έχει άλλη σημασία,» λέει ο Σίβερτ. «Όταν ήμουν παιδί, το ραδιόφωνο έπαιζε ακόμα Beatles. Τα ‘80s ήταν μια υπέροχη εποχή για την ποπ και τη ροκ μουσική, και ήμουν στην κατάλληλη ηλικία για να τα ρουφήξω όλα, χωρίς να με απασχολεί σε ποια “φυλή” ανήκω. Όλα επιτρέπονταν, και όλα δοκιμάζονταν.» 

Και από τις πρώτες κι'όλας νότες του ομότιτλου κομματιού, η ποπ όπως την επαναπροσδιόρισαν στα 80s θρύλοι όπως η Stevie Knicks ή ο Bruce Springsteen και οι Roxy Music είναι εκεί. Το επόμενο, το ακόμα πιο κολλητικό Love vs. The World, φέρνει στο νου τις ένδοξες μέρες της ποπ/ροκ των ‘80s, με ξεκάθαρες αναφορές στους Psychedelic Furs.

Η ποπ μιλάει (πάντα) για τον έρωτα, και ο Σίβερτ είναι ειδικός στο θέμα. Ρομαντικός μέχρι το κόκαλο, κουβαλάει πάνω του τις πληγές από πολλές «μάχες» στο πεδίο των σχέσεων. Τα ερωτικά του τραγούδια φέτος είναι γεμάτα αμφιθυμία, ειρωνεία και παράνοια, αλλά ταυτόχρονα απελπισία, μελαγχολία και νοσταλγία. Θα μπορούσε άνετα να κάνει καριέρα ως σύμβουλος γάμου.

Το πιο τολμηρό τραγούδι του άλμπουμ είναι το Hollow, το οποίο έγραψε στα παρασκήνια, σε ένα διάλειμμα ανάμεσα σε δύο εταιρικά events. «Είναι εκείνες οι στιγμές που νιώθεις πραγματικά το κενό,» λέει με ένα χαμόγελο. Αυτή η αίσθηση της κενότητας γέννησε ένα φιλόδοξο κομμάτι, που τον παρουσιάζει ως ερμηνευτή torch τραγουδιών, με φανερά στοιχεία από το My Way του Σινάτρα.

Το πιο γοητευτικό τραγούδι, κατά τη γνώμη μου, είναι το Living it Strange, που έγραψε με τον Βρετανό κιθαρίστα Rob McVey. Ένα επιθετικό σμήνος από παραμορφωμένες κιθάρες και ένας fuzz bass ήχος συνοδεύουν μια ερωτική ιστορία ειπωμένη από την άκρη του γκρεμού, που εξελίσσεται σε boogie και κάτι που θυμίζει σύγχρονο glam rock! «Μπορεί να υπάρχει κάποια επιρροή από Sonic Youth και Dinosaur Jr εδώ,» παραδέχεται, όταν του λέμε ότι το τραγούδι έχει μια ‘70s αύρα.

Το άλμπουμ κλείνει με το Some Miserable Morning, που φέρνει στο μυαλό την «χρυσή εποχή» του Bob Dylan. Ένα σπάνιο δείγμα στην ιστορία της ποπ, αφού η ηχογράφηση έγινε ζωντανά, μπροστά σε κοινό, την πρώτη φορά που παίχτηκε ποτέ! 

«Όπως είπα, δεν υπάρχει κάτι ιδιαίτερο να αναλύσω. Έχω μια απίστευτη μπάντα αυτή τη στιγμή, και αυτά τα κομμάτια ακούγονταν τόσο ωραία ως demos, που έπρεπε να τα καταγράψουμε σχεδόν όπως ήταν και να τα δώσουμε στον κόσμο.»

Άλλωστε, αυτό σημαίνει «ποπ». Από το λατινικό populus, που σημαίνει «λαός»—η μουσική που αγαπούν οι πολλοί, η μουσική που ανήκει στους ανθρώπους.